Noah met Luna in de sneeuw
Voor onze Groenendaeler Noah hadden wij een huisoppascentrale geregeld tijdens onze vakantie. Wat bleek, al wat mis kon gaan ging mis met het gevolg dat wij enkele weken voor vertrek heel snel andere opvang moesten regelen voor onze hond. Ergens verblijven in een hok was absoluut geen optie, dus speurde ik internet af voor een oplossing. Alles wat ik las klonk súper en bijna te mooi om waar te zijn, dus nam ik contact op met het Hondenhotel. Bij het kennismakingsbezoek hield ik m’n hart vast hoe het zou gaan met andere honden, want onze reu kan best dominant zijn. Tot mijn verbazing liep hij met Laika en gasthond Luna over het erf alsof hij nog nooit anders gedaan had, om eerlijk te zijn had ik Noah nog nooit zo speels en blij gezien. Dit was dus dé perfecte oplossing! Onze hond mocht eerder gebracht en later gehaald worden vanwege de vluchttijden, totaal géén probleem bij Marianne. Tijdens de vakantie in Egypte ontvingen wij e-mail over hoe het ging en stuurde zij zelfs foto’s mee, écht súper! Op een gegeven moment had Noah ruzie gehad met een andere reu, maar Marianne heeft dat zó professioneel opgelost, écht alle lof! Het principe dat deze boerderij hanteert doet denken aan Cesar Milan en binnen de roedel ontstaat uiteraard weleens onderlinge strijd. Marianne heeft hier een ultieme oplossing voor, zij stelt nauwkeurig verschillende roedels samen welke onderling goed met elkaar gaan, en geven die ieder hun eigen ruimte. Met regelmaat wisselt ze de locaties, zodat het niet eentonig wordt voor de honden en zij allemaal dezelfde aandacht krijgen. Noah heeft het geweldig naar z’n zin gehad daar. Omdat wij bij het ophalen z’n paspoort vergeten waren, mocht Noah het enkele weken later samen met ons gaan halen (Marianne heeft nadrukkelijk gevraagd om hem mee te nemen, ik bedoel maar,waar maak je zoiets nog mee!) Wederom een leuk weerzien met Marianne, maar natuurlijk verwelkomden ook Laika en Luna ons zwartje. Ze gingen gelijk spelen en rennen. Via deze mail wil ik Marianne en crew hartelijk bedanken en hen zeggen dat Noah bij hen een 2e thuis gevonden heeft. Voor ál de mensen die nog twijfels hebben…wil ik zeggen GEWOON DOEN!
Doyle op zijn eigen kussen
“Onze engelse cocker spaniel Doyle is een aantal keer met ons meegeweest op vakantie. De vakantie zelf was voor Doyle geen punt, alleen de vliegreis beviel hem en ons niet goed. Vandaar dat we deze zomer een oppas adres zochten. We wilden alleen niet dat Doyle in een kennel zou komen en 2 weken lang in een hok moest doorbrengen, hij is gewoon een gezelschaps hond en erg gewend aan mensen om zich heen. Via honden creche Doggy Dog hoorden wij van het Hondenhotel van Marianne Koster. We waren een beetje laat met het aanmelden, maar Marianne had nog plaats. Toen we bij haar boederij aankwamen was Doyle meteen enthousiast. Niet alleen over de afgesloten “buitenspeelplaats”, maar ook over Laika, Marianne’s hond. Vanaf het eerste moment hebben Laika en Doyle aan een stuk door gespeeld. Wat wij natuurlijk erg fijn vonden te zien, omdat we Doyle nog nooit bij een vreemde hadden achtergelaten. Wat ons ook enorm aansprak was dat Doyle gewoon bij Marianne in de woonkamer mocht slapen. Overdag mocht hij lekker in de tuin scharrelen, met Laika spelen en hij werd uitgelaten. Het voelde meteen goed en we hebben Doyle met een meer dan gerust hart achtergelaten. Doyle heeft het erg naar zijn zin gehad en daar zijn wij erg blij om. Een goed adres voor hond en baas voor een onbezorgde vakantie voor allebei!! Floris, Mary en Doyle”
Kitty met haar herder die twee weken bij me was
Afgelopen kerstvakantie heeft mijn hond Gerrit bij Marianne en Laika gelogeerd.Ik zag er erg tegenop om mijn hond, voor het eerst, bij iemand anders achter te laten. Na een bezoekje wist ik dat ik zijn logeeradres gevonden had. Toen ik wegging had hij geen tijd om afscheid van me te nemen want hij was volop aan het spelen met Laika. Gelukkig was hij na de vakantie wel weer heel blij om mij te zien. Ik weet zeker dat hij erg genoten heeft van de vrijheid en alle aandacht. En ik kon genieten van een onbezorgde vakantie. Een prima adres dus.
Binky was vier weken te gast.
Binky Beagle heet onze hond. Hij is 7 jaar oud en een ongelooflijke belhamel, slimme dief, onbetrouwbare wegloper, en tegelijkertijd moeten we altijd vreselijk om hem lachen. Hij plaagt, hij laat zich niets zeggen, en hij speelt enorm graag. We zijn dol op hem. We hebben een huis in Frankrijk voor vakantie en schrijven en we nemen hem altijd mee. Eigenlijk nooit een kennel nodig gehad voor langere tijd. Ik werk aan de Universiteit en moet regelmatig voor onderzoek naar het buitenland. Zo voor een klein weekje bracht ik hem dan naar een kennel in de buurt, maar die hokken vond ik helemaal niks. En ik zag ook dat hij altijd dik werd, wat betekende dat hij niet of nauwelijks uitgelaten werd. Op weg naar de kennel zette hij zich ook altijd schrap, wilde niet naar binnen. En zoals dat gaat met hond en baas na verloop van tijd: projectie. Ik dacht dat wil ik niet meer. De laatste reis, naar Napels, was een project van drie weken, maar ik twijfelde of ik hem mee zou nemen. In Italië (in tegenstelling tot Frankrijk) zijn ze niet blij met honden: winkels, restaurants, hotels, honden verboden. Ik had altijd een gedachte over een logeeradres in Nederland waar hij bij mensen thuis zou zijn, met een grote tuin. Ik ben ook niet zo van internet, maar ik googlede een avond, wanhopig: hond – boerderij – logeren. En daar kwam Marianne Koster tevoorschijn.
Zo gedaan. We zijn gaan kennismaken, en Bink ging direct spelen met Laika. Het was geen enkel probleem. Een heel fijne ruimte, grote schuur, afgesloten erf. Marianne was ook oplossingsgericht en praktisch, want Bink is gewoon niet makkelijk: hij loopt weg, hij steelt, hij sloopt. Het is allemaal erg goed gegaan, en 4 weken in totaal is niet weinig zo voor een eerste keer. Hij sliep gewoon bij Laika op de bank en volgens mij hebben ze zich gek gespeeld. Hij heeft het ongelooflijk naar zijn zin gehad, was vrolijk en slank. Hij herkende ons gelukkig wel na 4 weken, maar ik weet zeker dat hij direct hard gaat blaffen als we de volgende keer weer naar Marianne en Laika toerijden voor een korter of langer logeerpartijtje. Een ideale oplossing.
Patricia, Bram en Bink
